Thema's > Grand Prix Frankrijk
In vroegere dagen werd de Grand Prix van Frankrijk
achtereenvolgens verreden op: Reims, Rouen-les-Essarts,
Clermont-Ferrand, Le
Mans, Paul Ricard en Dijon. Sinds 1991 wordt de race
verreden op Magny-Cours nabij Nevers.
Het circuit, gelegen bij de plaats Nevers, staat bekend om
haar afgelegen ligging. Het circuit Magny Cours in de jaren ’60 is gebouwd en in
de jaren ’90, door de inspanningen van president Mitterand, klaar is gemaakt
voor de Formule 1. Het circuit is opgebouwd uit bochten van beroemde circuits
over de wereld, Nürburgring, Estoril, Imola, Adelaide. De rondetijden kunnen heel erg
schommelen, afhankelijk van de omgevingstemperatuur. De race wordt
verreden over 70 ronden met een lengte van 4.411 km. Het circuit is in vele
opzichten een uitdaging. Het eist veel van de coureurs en vergt veel van de
banden.
De Franse Grand Prix zal wellicht in de nabije toekomst
verdwijnen van het afgelegen circuit. Bernie Ecclestone heeft zich al meerdere
malen negatief uitgelaten over de infrastructuur rondom het circuit, de
organisatie en de ligging van de baan.
In 1998 krijgt Nederland zijn inbreng in de Formule 1 weer terug, Jos Verstappen
maakt zijn rentree bij Stewart. De tegenvallende Jan Magnussen wordt het team
uitgewerkt en mag plaats maken voor Verstappen. Hij finisht de race op een
onopvallende twaalfde plaats.
1999 is het jaar waarin alles anders is. Barrichello verovert in een natte
training de pole position in een Stewart-Ford! Jean Alesi vertrekt in zijn
thuisrace van de tweede plaats. Ook de race wordt getekend door de
weersomstandigheden. Uiteindelijk is Heinz Harald Frentzen in een Jordan
iedereen te snel af en wint deze 'dampende race'. Het is de tweede overwinning
van het team. Op het podium vinden we een gelukkige Frentzen en een haast nog
vrolijkere Eddie Jordan. En Alesi?...die is helaas al van de baan gespind in
zijn Sauber.
In 2002 lijkt Kimi Raikkonen in een McLaren op weg naar zijn eerste overwinning,
tot hij zich in de hairpin verremt. Schumacher krijgt niet alleen de zege in de
schoot geworpen, maar ook de wereldtitel. In 2002 is de dominantie van
Schumacher bijna net zo erg als nu en heeft de Duitser al na elf races de
wereldtitel te pakken.
In 2003 maakte Frankrijk deel uit van de wederopstanding van Williams. Williams
scoort een één-twee, de overwinning is voor Ralf Schumacher. Een jaar later is
Ralf Schumacher er niet bij vanwege de blessures overgehouden aan zijn crash op
Indianapolis, Marc Gené vervangt hem, maar rijdt een onopvallende race.
De race is echter wel spannend in tegenstelling tot andere races in 2004.
Fernando Alonso vertrekt van pole position en levert de hele race een gevecht
met Michael Schumacher. De Duitser maakt echter in tegenstelling tot zijn
concurrentie vier pitstops. Met behulp van deze tactiek weet de hij toch de
overwinning weer naar Ferrari te halen. Alonso wordt tweede met acht seconden
achterstand. In de laatste bocht remt Rubens Barrichello, Jarno Trulli uit en
komt zo op de derde plaats.
In 2005 is het eindelijk raak voor Renault, een thuisoverwinning. Het is dan
inmiddels al meer dan 20 jaar geleden dat dat gebeurd is. De eer is voor
Fernando Alonso, hij zet de Renault R25 op pole position en leidt de race van
start tot finish. Zijn overwinning komt geen enkel moment in gevaar en Kimi
Raikkonen en Michael Schumacher moeten genoegen nemen met plaats twee en drie.
Christijan Albers maakt tijdens deze rit zijn eerste zware Formule 1-crash mee.
